NL    PL link    ENG link

Dowgwillo_kop

Witamyblok wit|blok witNazwiskoblok wit|blok witHerbblok wit|blok witGenealogiablok wit|blok witKoligacjeblok wit|blok witAlbumy i wspomnieniablok wit|blok witHonor i Ojczyzna
Zdjęcia bezdomneblok wit| blok witAktualnościblok wit|blok witWarto przeczytaćblok wit|blok witWarto zobaczyćblok wit|blok witŻołnierze Wyklęciblok wit|blok witMatki Polkiblok wit
Polskie Kresyblok wit|blok witLekcja historiiblok wit|blok witŚpiewnik wileńskiblok wit|blok witPolecane witrynyblok wit|blok witBiblioteka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jakub Dowgwiłło

Syn Stanisława i Anny, który miał z Franciszką Iłgowską dziesięcioro dzieci: sześciu synów (Filipa, Jana, Piotra, Grzegorza,Jerzego i Józefa) i cztery córki (Petronelę, Mariannę, Antoninę i ponownie Mariannę). Jego gospodarstwo Narwojszyszki leżało w okolicy Wołmontowicze, parafia Bejsagoła i nabył je jego ojciec Stanisław w 1741 roku od Antoniego Borkowskiego.
Nie mamy danych dotyczących jego urodzin i zgonu. Prawdopodobnie zakończył swój żywot pomiędzy 1790 i 1801 rokiem. Zakładając, że w momencie urodzin najstarszego syna miał co naimniej 21 lata to można przyjąć, że urodził się przed 1748 rokiem.
Związek małżeński zawarł 24.1.1770 roku w Krakinowie.

Według informacji zawartych w dokumentach spisanych w Heroldii w 1846 roku wynika, że:
- na podstawie dokumentu z 19 wrzesnia 1789 roku, potwierdzonego 23 grudnia 1797roku w księdze Szawelskiego Sądu Grodzkiego, Anna wdowa po zmarłym Stanisławie Dowgwiłło zapisała synowi swojemu Jakubowi i wnukowi Antoniemu Kazimierzowemu Dowgwiłło folwark w powiecie Welońskim w okolicy Wołmontowicze.
- według spisu z 1790 posiadał folwark z ogrodem (sadem) w powiecie Szawelskim w okolicy Wołmontowicze.
- Jakub musiał umrzeć przed czerwcem 1801 roku, ponieważ jeden z czterech synów Jakuba (w tym wypadku Piotr w 1801 i Filip w 1808 roku) przekazywali swoją część spadku na rzecz pozostałych braci. W następnych latach (1817) Jerzy sprzedał swoją część osobom trzecim, co także w 1839 roku zrobili synowie Jana (Iwana).

Wołmontowicze, występujące też jako Wołmiany, Wołmany, Wojpman (obecnie Valmanciai). Wioska leżąca za czasów I Rzeczpospolitej w powiecie poniewieskim, województwo trockie. Przystanek kolejowy na trasie Wilno-Szawle. W "Potopie" Henryka Sienkiewicza zaścianek laudański, siedziba bitnych i dumnych szlachciców - [powiedzmy między innymi] Butrymów.

"W Wołmontowiczach na dobrej glebie roili się Butrymowie, najdłuższe chłopy z całej Laudy, słynni z małomówności i ciężkiej ręki, którzy czasu sejmików, zajazdów lub wojen murem w milczeniu iść zwykli."

Henryk Sienkiewicz Potop, tom I, rozdział 5

Poniżej fragment dokumentu podatkowego z 1790 roku, gdzie występuje Jakub Dowgwiłło jako właściciel tak zwanych "dóbr ziemskich dziedzicznych".

Jakob Dowgwillo_1790